verslagen & nieuwsbrieven?

Verslag Paardenzeggening Vlissegem 6 november 2016

 
De eerste zondag na 1 november is een vaste datum voor de organisatie van de paardenzegening te Vlissegem. Christiaan en Marlène hebben met deze editie al 17 ritten op hun naam geschreven, wie doet hen na?
De weersvoorspellingen waren niet zo bijster, maar in november is het toch een beetje logisch dat het weer niet zomers kan zijn. Maar gelukkig kunnen wij anticiperen en ons voldoende kleden tegen regen, wind met koude temperaturen. De opkomst van publiek was geringer dan andere jaren, of was dat maar een gedacht van mij? Alles verliep uitgesproken vlot, vanop het schavotje stond Marlène samen met mijnheer de pastoor. Als speaker wist Marlène heel wat te vertellen over de deelnemers en kon zo het publiek boeien, de pastoor was kwistig met zijn kwispel en zegende alle voorbij gaande paarden.
Na de zegening begonnen wij aan de rit die dit jaar onmiddellijk naar het strand ging. Aan de noordelijke kant van de dijk van De Haan konden de gespannen zich een weg banen in het mul zand om zo naar de waterlijn te gaan. Aan de waterlijn is de ondergrond vaster en dus beter om te rijden. Met de wind in de rug en wat zuinig regen konden wij volop genieten van het 3 kilometer strand. Vanuit de gevormde waterplassen, door het terugtrekking van de zee, vloeide een stroom naar de zee. Ons paard had er totaal geen moeite mee om door het water te lopen. Op een bepaalde moment was een strook aan de waterlijn bezet door vissers met een lijn(en), ik vermoed dat het om een wedstrijd zee vissen ging. We namen wat afstand als respect voor hun hobby. Na de strandwandeling was het even omhoog naar de dijk van Wenduine. Eens wij boven waren was er groot contrast tussen wij die goed beschermd waren tegen de weersomstandigheden en de mensen die in hun zwembroek of bikini in het zwembad stonden. Oh moet het daar binnen warm zijn! De gedachten alleen deed ons ook een beetje opwarmen.
Telkens bij het dwarsen van drukke of grote wegen stonden medewerkers die ons attent de situatie van het verkeer wisten over te maken zodat wij op een veilige manier konden dwarsen. Chapeau aan alle medewerkers die voor ons gemak daar in weer en wind en met een glimlach ons ten dienste waren.
Op de middagstop was de warme soep bijzonder welkom. Met een volume voor een gans regiment konden we meermaals langsgaan om wat bij te nemen. De warme soep maar ook de kruiden waren een opwarmer van formaat. Voor de picknick moesten wij dit jaar zelf voor instaan. Dit is goed voor de organisator, want het is bijzonder moeilijk bij “last minute booking” of bij laattijdig afbellen voldoende broodjes te voorzien en niet met grote overschotten te blijven zitten.
Na de middagstop verliep het parcours langs een groot en uitgestrekt natuurgebied “de uitkerkse polders”. Even verderop zagen we wildopjagers lopen door een weide en enkele jagers stonden op wacht. Ze deden teken dat wij rustig mochten doorrijden. Maar hun zondag zag er niet belovend uit, geen enkele schot was te horen.
Tot nu toe was de wind met ons mee en het is vanzelfsprekend dat het moest keren. De wind was scherp en koud. Achterop het rijtuig konden wij ons naar de wind zetten, de menner had deze lux niet maar ja, ze heeft dan ook het plezier om te mennen. Maar wonder boven wonder opeens scheen de zon. 
Bij aankomst was de klus snel gedaan, uitspannen en laden verliep in een snel tempo. In de hangaar van Christiaan stond warme koffie en gebak voor ons klaar en konden wij met vrienden nog gezellig wat napraten.
Eens thuis konden we nog nagenieten van de gloed op onze wangen bij de open haard met een lekkere glas rode wijn. Terug een activiteit die ons zal bijblijven.
Bedankt Christiaan en Marlène voor de aangename rit en het warme onthaal.